Steenvruchten

De fruitmijt (Panonychus ulmi) verraadt zijn aanwezigheid door zijn roodgekleurde overwinteringseieren bij de knoppen en in scheurtjes in de schors. In het voorjaar komen er oranje larven uit. Eind mei verschijnen er oranje zomereitjes op de bladeren. De eerste exemplaren van de eerste zomergeneratie verschijnen al eind mei en in juni, en afhankelijk van de weersomstandigheden volgen er nog 3 tot 4 generaties. De mijten veroorzaken schade door het opzuigen van plantensappen. Op de bladeren zien we gele vlekken als gevolg van de steken; bij een overbevolking van het ongedierte versmelten deze vlekken tot aaneengesloten geelbruine vlekken. De bladeren zwellen lepelvormig op en vallen voortijdig af. Vanaf half augustus leggen de vrouwtjes hun wintereieren.

De kersenvlieg (Rhagoletis cerasi) is een vlieg waarvan de witachtige, pootloze larven de bekende wormvlekken veroorzaken in de vruchten van latere variëteiten van kersen en zure kersen. De plaag overwintert in het popstadium onder kersen- en pruimenbomen, ondiep in de grond. De belangrijkste uitvlieging van volwassen kersenvliegen vindt ongeveer halverwege mei plaats. Ongeveer 7 tot 10 dagen na de paring beginnen de vrouwtjes eitjes in de vruchten te leggen. De kersenvlieger heeft één generatie per jaar.

De pruimenmot behoort tot de belangrijkste plagen van pruimen. Het grootste probleem wordt gevormd door de tweede generatie, die in de loop van juli verschijnt.

Bladluizen zijn de bekendste en meest voorkomende plagen bij fruitbomen. Hun schadelijkheid ligt vooral in het feit dat ze zoveel plantensap opzuigen dat ze dit niet allemaal kunnen verwerken. Daarom vervuilen ze met kleverige druppels sap die door hun spijsverteringskanaal zijn gegaan (de zogenaamde honingdauw) de lager gelegen bladeren, waarop zich later roetdauw ontwikkelt. De schadelijkheid van bladluizen wordt ook vergroot door het feit dat ze zich in korte tijd buitengewoon snel kunnen vermenigvuldigen. Naast het opzuigen van plantensappen veroorzaken ze ook schade door het overbrengen van verschillende virusziekten (bijvoorbeeld de pruimenbladvlekkenziekte). Alle soorten bladluizen overwinteren in de vorm van eitjes op verschillende soorten fruitbomen. Sommige soorten vliegen (migreren) aan het begin van de zomer naar zomerse waardplanten, vanwaar ze in de herfst terugkeren naar de fruitbomen om daar hun overwinteringseieren te leggen. Andere soorten blijven gedurende de gehele groeiperiode op de fruitbomen.

Mijten behoren niet tot de insecten, maar tot de spinachtigen, wat blijkt uit hun vier paar poten en hun vermogen om een web te weven op aangetaste planten. Omdat ze erg klein zijn (hun lichaam is 0,2 - 0,4 mm lang), zijn ze met het blote oog bijna niet te zien. Hun aanwezigheid wordt verraden door zilverachtige, geelbruine of bronsbruine kleine vlekjes op de bovenkant van aangetaste bladeren. Bij sierplanten richt de hopmijt (Tetranychus telarius), in de volksmond ook wel ‘rood spinnetje’ genoemd, de meeste schade aan. Naast sierplanten tast hij tientallen verschillende akkergewassen, groenten en fruitbomen aan en overleeft hij ook op diverse onkruiden. In de vrije natuur overwintert hij in het stadium van bevruchte vrouwtjes. In de warme en droge omstandigheden van woningen en kassen plant hij zich het hele jaar door ononderbroken voort.

De ziekte wordt veroorzaakt door de schimmel Monilia laxa, die ook verantwoordelijk is voor het rotten van steenvruchten. Besmetting vindt plaats wanneer er tijdens de bloeiperiode van de bomen aanhoudend regenachtig en koud weer heerst. De ziekte komt het vaakst voor bij kersen en abrikozen en is de laatste jaren ook waargenomen bij perziken en pruimen. Er zijn aanzienlijke verschillen in de vatbaarheid van de rassen binnen de genoemde fruitsoorten, waardoor het vaak voorkomt dat verschillende rassen die naast elkaar zijn aangeplant, een verschillende mate van aantasting vertonen. De schimmel overwintert in de zogenaamde monilia-mummies van het fruit, waaruit in het voorjaar een enorme hoeveelheid sporen vrijkomt.